Απόκρυψη ανακοίνωσης

Καλώς ήρθατε στην Ελληνική BDSM Κοινότητα.
Βλέπετε το site μας σαν επισκέπτης και δεν έχετε πρόσβαση σε όλες τις υπηρεσίες που είναι διαθέσιμες για τα μέλη μας!

Η εγγραφή σας στην Online Κοινότητά μας θα σας επιτρέψει να δημοσιεύσετε νέα μηνύματα στο forum, να στείλετε προσωπικά μηνύματα σε άλλους χρήστες, να δημιουργήσετε το προσωπικό σας profile και photo albums και πολλά άλλα.

Η εγγραφή σας είναι γρήγορη, εύκολη και δωρεάν.
Γίνετε μέλος στην Online Κοινότητα.


Αν συναντήσετε οποιοδήποτε πρόβλημα κατά την εγγραφή σας, παρακαλώ επικοινωνήστε μαζί μας.

Μίλα μου για έρωτα, μίλα μου για αγάπη...

Συζήτηση στο φόρουμ 'Τέχνη' που ξεκίνησε από το μέλος gaby, στις 27 Φεβρουαρίου 2014.

  1. íɑʍ_Monkeץ

    íɑʍ_Monkeץ Contributor

  2. lexy

    lexy .ti.va.

    (...)
    Όχι. Όχι.
    Η ανάμνηση του σώματος
    δεν είναι σώμα.
    Σφίγγω
    συμπυκνωμένο αέρα.

    Με συσχετίσεις,
    με ομοιώσεις,
    σε αναπλάθω
    κατά τμήματα.
    Δεν ακεραιώνομαι.

    (...)

    Έλεγες:
    είμαι εσύ, εσύ, εσύ.
    Κι εγώ;
    Εσύ
    κ’ ήρθες.

    Χιλιάδες φορές
    ξανάπα τ’ όνομά σου.
    Δεν σε είπα.
    Τ’ όνομά σου ανεξάντλητο.

    Υποσχόμενη μέρα.
    Κ’ ήρθες.
    Φωτιά και καπνός.
    Καπνός και νύχτα.
    Το κρεβάτι καίγεται.
    Από φωτιά τα φτερά μας.
    Δεν καίγονται.


    Από το "Γυμνό σώμα", Γ. Ρίτσος.
     
  3. GCHL

    GCHL Hijo de la Luna

    Μιλούσαν για τις ανομίες της εξουσίας, για τα βάσανα των αναξιοπαθούντων, για τη φτώχεια που μάστιζε το λαό, όμως στα μάτια τους όλη την ώρα της θερμής κουβέντας τους πλανιόταν ασταμάτητα ένα βουβό ερώτημα: "Θα μπορούσες να μ' αγαπήσεις;".
    Λέων Τολστόι
     
  4. GCHL

    GCHL Hijo de la Luna

    όταν η αγάπη σε καλεί,ακολούθησε την,μόλο που τα μονοπάτια της είναι τραχειά και
    απότομα.κι'οταν τα φτερά της σ'αγκαλιάσουν ,παραδόσου,μόλο που το σπαθί που είναι
    κρυμένο ανάμεσα στις φτερούγες της μπορεί να σε πληγώσει, κι'οταν σου μιλήσει,πίστεψε την, μόλο που η φωνή της μπορεί να διασκορπίσει τα όνειρα σου σαν τον βορειά που ερημώνει τον κήπο.
    Χαλίλ Γκιμπράν
     
  5. lexy

    lexy .ti.va.

    (...)
    Σην ώρα όπου ο άνεμος μελαγχολικός καλπάζει
    σφαγιάζοντας πεταλούδες
    εγώ σ' αγαπάω,
    κι η έξαρση μου δαγκώνει βαθιά
    τα δαμάσκηνα του στόματός σου.

    (...)

    Θέλω να κάνω μαζί σου
    αυτό που κάνει κι η άνοιξη στις κερασιές.


    P. Neruda.
     
  6. Λαχταρώ

    Θέλω να κοιμάμαι πλάι σου.
    Και να σου κάνω τα ψώνια σου,
    και να σου κουβαλάω τις σακούλες σου,
    Και να σου λέω πόσο πολύ μου αρέσει να είμαι μαζί σου,
    Και να θέλω να παίζουμε κρυφτό,
    Και να σου δίνω τα ρούχα μου,
    Και να σου λέω πόσο μ' αρέσουν τα παπούτσια σου,
    Και να κάθομαι στις σκάλες ώσπου να κάνεις μπάνιο,
    Και να σου τρίβω το σβέρκο σου,
    Και να σου φιλάω τα πόδια σου,
    Και να σου κρατάω το χέρι σου,
    Και να βγαίνουμε για φαγητό,
    Και να μη με νοιάζει που θα μου τρως το δικό μου,
    Και να σου δακτυλογραφώ την αλληλογραφία σου,
    και να σου κουβαλάω τα ντοσιέ σου,
    Και να γελάω με την παράνοια σου,
    Και να σου δίνω κασέτες που δεν θα τις ακούς,
    Και να βλέπουμε καταπληκτικές ταινίες,
    Και να βλέπουμε απαίσιες ταινίες,
    Και να μαλώνουμε για το ραδιόφωνο,
    Και να σε βγάζω φωτογραφίες όταν κοιμάσαι,
    Και να σηκώνομαι πρώτος για να σου φέρω καφέ και κουλούρια και γεμιστά κρουασάν,
    Και να πηγαίνουμε για καφέ στο Φλοράντ τα μεσάνυχτα,
    Και να σ' αφήνω να μου κάνεις τράκα τσιγάρα,
    Και να μην καταφέρνω ποτέ να βρω ένα σπίρτο,
    Και να σου λέω τι είδα στην τηλεόραση χτες το βράδυ,
    Και να μη γελάω με τα αστεία σου,
    Και να σε θέλω το πρωί αλλά να σ' αφήνω να κοιμηθείς λίγο ακόμα.
    Και να φιλάω την πλάτη σου,
    και να χαϊδεύω το δέρμα σου.
    Και να σου λέω πόσο μα πόσο αγαπώ τα μαλλιά σου, τα μάτια σου, τα χείλη σου, το λαιμό σου, το στήθος σου,
    Και να κάθομαι στις σκάλες και να καπνίζω, ώσπου να γυρίσει σπίτι ο διπλανός σου,
    Και να κάθομαι στις σκάλες ώσπου να γυρίσεις σπίτι εσύ,
    Και να τρελαίνομαι όταν αργείς,
    Και να ξαφνιάζομαι όταν γυρίζεις νωρίτερα,
    Και να σου χαρίζω ηλιοτρόπια,
    Και να πηγαίνω στο πάρτι σου και να χορεύω ώσπου να πέσω ξερός,
    Και νάμαι δυστυχισμένος όταν έχω άδικο,
    Και νάμαι ευτυχισμένος όταν με συγχωρείς,
    Και να χαζεύω τις φωτογραφίες σου,
    Και να παρακαλάω να σ' ήξερα μια ζωή.
    Και ν' ακούω τη φωνή σου στο αυτί μου,
    Και να νοιώθω το δέρμα σου πάνω στο δέρμα μου,
    Και να τρομάζω όταν θυμώνεις,
    Και τo' να σου μάτι να κοκκινίζει και το άλλο γαλάζιο,
    Και να σ' αγκαλιάζω όταν σε πιάνει αγωνία,
    Και να σε κρατάω σφιχτά όταν πονάς,
    Και να σε θέλω όταν σε μυρίζω,
    Και να σε πληγώνω όταν σε αγγίζω,
    Και να κλαψουρίζω όταν είμαι πλάι σου,
    Και να κλαψουρίζω όταν δεν είμαι,
    Και να κυλάει το σάλιο μου πάνω στο στήθος σου,
    Και να σε πλακώνω και να σε πνίγω τις νύχτες,
    Και να ξεπαγιάζω όταν μου παίρνεις τις κουβέρτες,
    Και να ζεσταίνομαι όταν δεν μου τις παίρνεις,
    Και να λιώνω όταν χαμογελάς
    Και να διαλύομαι όταν γελάς,
    Και να μην καταλαβαίνω όταν λες ότι σε απορρίπτω,
    Και ν' αναρωτιέμαι πως σου πέρασε ποτέ απ' το νου ότι εγώ θα μπορούσα ποτέ να σε απορρίψω,
    Και ν' αναρωτιέμαι ποια είσαι, αλλά να σε δέχομαι έτσι όπως είσαι,
    Και να σου λέω για το μαγεμένο δάσος, τον άγγελο του δέντρου, το αγόρι που πέρασε πετώντας τον ωκεανό επειδή σ' αγαπούσε,
    Και να σου γράφω ποιήματα, και να αναρωτιέμαι γιατί δεν με πιστεύεις,
    Και να σ' αγαπάω τόσο βαθιά που να μην μπορώ να το βάλω σε λόγια,
    Και να θέλω να σου πάρω ένα γατάκι που θα το ζηλεύω γιατί θα το προσέχεις περισσότερο από μένα,
    Και να μη σ' αφήνω να σηκωθείς απ' το κρεβάτι όταν πρέπει να φύγεις,
    Και να σου αγοράζω δώρα που εσύ δεν τα θέλεις,
    Και πάλι να τα παίρνω πίσω,
    Και να σου λέω να παντρευτούμε,
    Και συ να μου λες πάλι όχι,
    Αλλά εγώ να στο λέω και να στο ξαναλέω, γιατί όσο κι αν νομίζεις πως δεν το λέω σοβαρά εγώ πάντα σοβαρά το έλεγα, από την πρώτη φορά που στο είπα,
    Και να τριγυρίζω στη πόλη και να τη νοιώθω άδεια χωρίς εσένα,
    Και να θέλω ότι θέλεις,
    Και να νομίζω πως χάνομαι, αλλά να ξέρω πως πλάι σου είμαι ασφαλής,
    Και να σου μιλάω για ότι χειρότερο έχω μέσα μου,
    Και να προσπαθώ να σου δίνω ότι καλύτερο έχω μέσα μου γιατί δεν σου αξίζει τίποτα λιγότερο
    Και να σου λέω την αλήθεια αν και κατά βάθος δεν θέλω
    Και να προσπαθώ να είμαι ειλικρινής γιατί ξέρω πως το προτιμάς,
    Και να νομίζω πως όλα τέλειωσαν, κι ωστόσο να περιμένω άλλα δέκα λεπτά πριν με πετάξεις έξω απ' ζωή σου,
    Και να ξεχνάω ποιος είμαι,
    Και να κάνουμε έρωτα στις τρεις το πρωί,
    Και κάπως με κάποιο τρόπο να σου εκφράζω έστω και λίγο
    Τον ακάθεκτο
    Τον ακατάλυτο
    Τον ακατάσβεστο
    Τον μεταρσιωτικό
    Τον ψυχαναληπτικό
    Τον άνευ όρων τον τα πάντα πληρούντα,
    τον δίχως τέλος και δίχως αρχή,
    ΕΡΩΤΑ ΜΟΥ ΓΙΑ ΣΕΝΑ

    ΣΑΡΑ ΚΕΗΝ
     
  7. íɑʍ_Monkeץ

    íɑʍ_Monkeץ Contributor

    Μιλάτε για μεγάλους έρωτες, λες και υπάρχουν και μικροί.
    Ή Έρωτας ήταν, ή τίποτα
    .

     
  8. Tenebra_Silente

    Tenebra_Silente Contributor

    Σαγήνη

    Ω μείνε κλεισμένη κι ελεύθερη στα νησιά
    της σκέψης σου και της δικής μου,
    μες στην ανάλαφρη φλόγα που σε τυλίγει
    και που δεν γνώριζα προτού
    να συναντήσω την Διοτίμα, εκείνη που τόσο σου μοιάζει!
    Μέσα της πάλλεται πιο δυνατά το ερωτικό τζιτζίκι
    στην κερασιά του κήπου σου.
    Τριγύρω ο κόσμος ξεθωριάζει, διάπυρη,
    από την λάβα που οδηγεί στην Γαλιλαία
    τον κοσμικό σου έρωτα, προσμένεις την στιγμή
    να βρεις τον πέπλο που μια ημέρα
    σ’ εμνήστευσε με τον Θεό σου.

    ( Eugenio Montale )
     
    Last edited: 7 Ιουλίου 2015
  9. Nomad

    Nomad Keyser Sose

    -Μ' αγαπάς;
    -Ναι...
    -Πιο πολύ απο τον Βελουχιώτη;
    -Όχι...

    Έρωτας στα χρόνια της παράνοιας...
     
  10. GCHL

    GCHL Hijo de la Luna

    Αν δε μου συνέβαινε με κάποια ψυχή εδώ μέσα .... ποτέ δεν θα το πίστευα ... !

    "Καλύτερα μια ολόψυχη έχθρα παρά μια φιλία κολλημένη με κόλλα."
    Friedrich Nietzsche
     
  11. íɑʍ_Monkeץ

    íɑʍ_Monkeץ Contributor

    [Έρως Συσσιτίων] Της Κατερίνας Παπαδοπούλου

    Με τρέχουν όνειρα όρθρου.
    Σχεδόν κάθε μέρα κι όταν δεν τα θυμάμαι,χαίρομαι.
    Πιεσμένα στο κόκκινο. Στριμωγμένα σε δρόμους,
    κίνηση, κεφάλια, σώματα και ξανά αλλά απ’ την ανάποδη.
    Πολλές φορές είμαι ο άνθρωπος που τού λείπει ένα γράμμα απ’ τα πλήκτρα
    και κάνει προτάσεις που το αποφεύγουν.
    Χωμένος στα συνώνυμα. Παναπεί ,άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε.
    Άλλα λόγια να ξεχνιόμαστε.
    Μετά έρχεται λίγο λίγο το όνειρο. Σε δόσεις.
    Ντριμ κοντρόλ, σα να λέμε. Κόκκινο κτίριο.
    Έτρεχε ή αυτό ή εγώ αλλά δε θυμάμαι.
    Μετά, το κόκκινο ήταν αίμα αλλά η λέξη του.
    Δεν ήρθα, μωρό μου, εκείνο το βράδυ. Είχα πολύ αίμα.
    Χάιδεψε την πληγή, μωρό μου. Έχανα αίμα, σου λέω.
    Να το θυμάσαι . Θα σε βρω κάποτε. Αλλά ως τότε να το θυμάσαι.
     
  12. Με σύστησες στον έρωτα και έφυγες. Διακριτικός, όπως πάντα.

    Γ.Τ.